Awakenings

Het was de tweede avond na oudjaarsnacht. Sommige bezoekers waren bijgeslapen. En bij andere hingen de wallen lager dan de broeken van vijftienjarige pubers.

Maar dat mocht de Awakenings fun niet drukken. Want iedereen had maar één doel voor ogen: de Westergasfabriek aan gort dansen!
En wat werd er gedanst. Bezwete lichamen vormden een eenheid waar waaiers en waterijsjes bijna niet tegenop konden. Gelukkig zorgden de briesjes bij de toiletten voor extra verkoeling.

Ondanks de saamhorigheid op de dansvloer. Probeerden de bewakers hun record van ‘zoveel mogelijk ravers betrappen op drugs’ te verbreken. Desondanks stampten de voetjes in de zaal net zo hard verder.

En als je even vergeten was hoe je: ‘i love you’ in het Italiaans zegt. Dan hoefde je alleen je buurman of buurvrouw even lief aan te kijken en het antwoord stond vol vreugde klaar. Want als de Gashouder die avond het bewijs was voor de communicatie binnen de Europese Unie, dan was deze met vlag en wimpel geslaagd.

Europese wetten zouden met slechts een knuffel en een aai worden vastgelegd. Met de nasleurende crisis werd helaas geen rekening gehouden. Als bezoeker moest je flink in je buideltas grijpen om de dorst te lessen. Als je van plan was om met muntjes te strooien alsof het dollars in een stripclub zijn. Dan kwam je van een koude kermis thuis.


Desondanks was er geen reden voor stress. 
Het decor, de lasers, het gejuich van het publiek bracht de sfeer naar een ander level. Op zaterdag 2 januari waande iedereen zich in de Westergas op een hemelbedje dat zweefde op de heerlijke beats die jou elke keer weer nét een stukje omhoog liet vliegen.

 Lisa Moes